ฉันก็ไม่ได้อยากมีควันดำพุ่งออกมาสักหน่อย!

คำโปรย: 【มีการตั้งค่าเฉพาะจำนวนมาก + พืชและสัตว์กลายพันธุ์ + ภัยพิบัติทางธรรมชาติ + สัตว์ประหลาด + พลังพิเศษ + ตัวละครกลุ่มเล็กๆ + แนวอัปเลเวล.】 ในวันที่อู๋ซื่อซื่ออายุครบ 18 ปีบริบูรณ์ ทันใดนั้นก็มีเสียงกระซิบกระซาบนับไม่ถ้วนดังขึ้นข้างหูของเธอ. นอกจากเธอแล้ว ก็ไม่มีใครสามารถได้ยินมันเลย. ในวันถัดมาบนแท่นปลุกพลัง เธอได้ยินเสียงกระซิบนั้นอีกครั้ง และเผลอทำตามที่อีกฝ่ายบอกไปโดยไม่ทันระวัง. หลังจากนั้น. เธอก็ปลุกพลังพิเศษสายรักษาขึ้นมา แต่กลับไม่เหมือนกับแสงสีเขียวที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตของสายรักษาคนอื่นๆ! ร่างกายของเธอมีควันดำพุ่งออกมา ดูปราดเดียวก็รู้ว่าชั่วร้าย! เจ้าหน้าที่ลงทะเบียนรีบคว้าข้าวสารหยิบขึ้นมาหนึ่งกำมือแล้วโปรยใส่เธอทันที! อู๋ซื่อซื่อ: ? ... อู๋ซื่อซื่อได้รับการตอบรับเข้าเรียน. แต่เธอกลับถูกเกาเฉิงแอบบันทึกชื่อลงในแฟ้มข้อมูล 【บุคคลอันตราย】 อย่างเงียบๆ! ในช่วงแรกเธอยังรู้สึกกังวลมาก จนกระทั่งได้พบกับเหล่าสารพิษคนอื่นๆ. สารพิษหมายเลข 7: โย่วจาน. ชายหนุ่มผู้ชอบสูบบุหรี่ดื่มเหล้าและมีรอยสักเต็มแขน เป็นรูมเมทสายโหดที่ฉีกร่างสัตว์ประหลาดด้วยมือเปล่า งานอดิเรกที่ชอบที่สุดคือการไปช่วยรักษาคนแก่และเด็กในเขตเพิงพัก... สารพิษหมายเลข 5: ถงอิ้น. ผู้มีดวงซวยเดินไปที่ไหนก็มีคนตายที่นั่น ทุกครั้งที่ดวงซวยเขาจะต้องป้อนลูกอมให้ตัวเองหนึ่งเม็ด... สารพิษหมายเลข 1: ไป๋เฉี่ยวชิว. หนุ่มน้อยผู้ร่าเริงแจ่มใสที่ชอบแต่งตัวสีแดงตัดกับสีเขียว ปากหวานเรียกพี่สาวเรียกน้องสาวไม่ขาดปาก แต่ความจริงแล้วเขามีบุคลิกภาพต่อต้านสังคม! อู๋ซื่อซื่อรู้สึกวางใจขึ้นมาทันที ในเมื่อฐานะที่ทุกคนซ่อนไว้ต่างก็ไม่ธรรมดา งั้นฉันจะมีควันดำพุ่งออกมาอย่างเปิดเผยบ้างก็คงไม่เป็นไร. ภายนอกเธอคือสายรักษา แต่ความจริงแล้วเธอคือการถ่ายโอนความเสียหาย. เธอชำระล้างสิ่งลี้ลับ แต่สิ่งลี้ลับเหล่านั้นจะไม่ร้องโหยหวนติดต่อกันเจ็ดวันเจ็ดคืนก็ไม่ยอมหายไป! เธอสามารถอาศัยการสังเวยเพื่อรับพร และมีความสามารถในการผลิต 【เกราะแสงทอง】 จำนวนมากได้ แต่สิ่งที่นำมาสังเวยนั้นไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ เพราะมันคือลูกตาหรือลิ้นของสัตว์ประหลาด หรือไม่ก็หนูตาย... เกาเฉิงกลืนน้ำลายด้วยความประหม่า: "เอ่อ... มีควันดำพุ่งออกมาก็ไม่ได้แย่อะไรนี่! ขอดู... ขอดูอีกทีได้ไหม?"